Jak działa opieka zdrowotna w Holandii

Witamy w Holandii

Opieka zdrowotna w Holandii należy do najlepszych na świecie. Jednak niektóre rzeczy mogą tu być zorganizowane inaczej niż w Twoim rodzimym kraju. Na przykład o pomoc medyczną należy w pierwszej kolejności zwrócić się do lekarza pierwszego kontaktu (rodzinnego).

Wybierz temat

W nagłych wypadkach

W przypadku zagrożenia życia należy zadzwonić pod numer 112, a dyspozytor ustali, czy wysłać do Państwa pogotowie, policję lub straż pożarną.
Zachowaj spokój. Zadzwoń w miarę możliwości samodzielnie pod numer 112. Poczekaj, aż odezwie się dyspozytor i podaj mu swoje nazwisko, powiedz, co się wydarzyło, kogo dotyczy sytuacja i gdzie się znajdujesz. Następnie postępuj zgodnie z instrukcjami dyspozytora. Jeśli sytuacja ulegnie zmianie, zadzwoń ponownie pod numer 112 i przekaż najnowsze informacje.
Co zrobić, gdy będziesz potrzebować pomocy medycznej wieczorem, w nocy lub w czasie weekendu, i nie można będzie poczekać na otwarcie gabinetu lekarza pierwszego kontaktu? Należy wtedy zadzwonić do swojego lekarza pierwszego kontaktu. Dowiesz się od niego, jaki lekarz pełni dyżur w najbliższej okolicy. Najczęściej zostaniesz skierowany/-a do Centralnej przychodni lekarzy pierwszego kontaktu (Centrale Huisartsenpost), w której można umówić się na wizytę.

Potrzebuję pomocy lekarza

W Holandii lekarz pierwszego kontaktu jest osobą, do której w pierwszej kolejności należy się zwracać z pytaniami dotyczącymi zdrowia i problemami medycznymi. W razie potrzeby wystawi on dalsze skierowanie do lekarza specjalisty.

Do swojego lekarza pierwszego kontaktu można się zwracać z wszelkimi dolegliwościami z zakresu zdrowia fizycznego i psychicznego.

Może on wydać receptę na leki, które można odebrać w aptece. Lekarz pierwszego kontaktu wykonuje również drobne zabiegi, pobiera wymazy i leczy choroby dziecięce.

Lekarz ten prowadzi dokumentację medyczną pacjenta. A jeśli potrzebna będzie inna lub specjalistyczna pomoc, wyda skierowanie do lekarza specjalisty w szpitalu.

Za pośrednictwem lekarza pierwszego kontaktu uzyskasz dostęp do wszelkiego rodzaju opieki medycznej w Holandii.

Jeżeli zamierzasz mieszkać przez dłuższy czas w tym samym miejscu w Holandii, najlepiej zapisać się do lekarza pierwszego kontaktu w swojej okolicy. Z lekarzem tym można się będzie kontaktować w razie wszelkich problemów zdrowotnych.

Rejestracja u lekarza pierwszego kontaktu nie jest obowiązkowa, ale zalecana. Własny lekarz pierwszego kontaktu będzie lepiej znał Twoją sytuację i będzie wprowadzał zmiany do Twojej dokumentacji medycznej.

Bez rejestracji u lekarza pierwszego kontaktu trzeba będzie w razie dolegliwości poszukać w swojej okolicy lekarza, który będzie mógł udzielić pomocy. Może w tym pomóc również pracodawca.
Lekarz pierwszego kontaktu obciąży Cię wówczas jednorazowo kosztami wizyty, naliczając tak zwaną „opłatę dla przechodnich pacjentów” (passantentarief). Można ją następnie zadeklarować do zwrotu ze swojego ubezpieczenia zdrowotnego.

Aby znaleźć lekarza pierwszego kontaktu w swojej okolicy, można skorzystać z wyszukiwarki internetowej lub zrobić to za pośrednictwem strony https://www.kiesuwhuisarts.nl/. Można też poprosić kolegów z pracy lub pracodawcę o polecenie lekarza.

Można udać się do lekarza pierwszego kontaktu, u którego nie jesteś zapisany/-a. Taki niezapisany pacjent jest wtedy „pacjentem przechodnim” (passant) i musi wylegitymować się za pomocą paszportu lub dowodu osobistego. Jeśli nie są jesteś pacjentem zapisanym u danego lekarza, być może trzeba będzie samemu od razu zapłacić rachunek za wizytę.

Jeśli tymczasowo mieszkasz w Brabancji Zachodniej, często istnieje możliwość zapisania się w internetowym serwisie lekarzy pierwszego kontaktu Arene.

Dzięki specjalnej aplikacji można się kontaktować z lekarzem z Arene w swoim własnym języku. Za pomocą aplikacji można również umówić się na wizytę lub zamówić receptę na określone leki. Możliwa jest też oczywiście konsultacja z lekarzem przez telefon (lub wideorozmowę), dzięki czemu nie trzeba będzie osobiście jechać na wizytę.

Jeśli lekarz uzna, że konieczne jest przeprowadzenie badania lub wykonanie zabiegu, skieruje Cię do gabinetu lekarskiego w bliskiej okolicy.

Przejdź do serwisu Arene

Jeśli masz holenderskie ubezpieczenie zdrowotne, wizyta u lekarza pierwszego kontaktu nie będzie nic kosztować.

Za dalsze badania, niektóre leki lub wizytę u lekarza specjalisty trzeba będzie zapłacić najpierw kwotę do wysokości „ryzyka własnego” (więcej o ryzyku własnym w części „Ubezpieczenie zdrowotne”). Dzięki niektórym ubezpieczeniom nie trzeba opłacać kwoty ryzyka własnego.

Podczas wizyty u lekarza pierwszego kontaktu zabierz ze sobą kartę ubezpieczenia zdrowotnego (zorgpas) lub dowód osobisty, a także swój numer ewidencyjno-fiskalny BSN.

Jeśli nie jesteś pacjentem zapisanym u danego lekarza pierwszego kontaktu, być może trzeba będzie od razu zapłacić rachunek za wizytę. Następnie można dochodzić zwrotu tej kwoty ze swojego ubezpieczenia zdrowotnego.

Jeśli potrzebujesz pomocy lekarza specjalisty, udaj się najpierw do swojego lekarza pierwszego kontaktu, który wyda skierowanie do specjalisty (np. do ginekologa lub internisty). Do lekarza specjalisty nie można udać się bezpośrednio.

Lekarz pierwszego kontaktu oceni najpierw, jaki specjalista będzie potrzebny i doradzi, gdzie go znaleźć.
Następnie można się będzie samodzielnie umówić na wizytę.

Pomoc lekarza specjalisty jest refundowana z holenderskiego ubezpieczenia zdrowotnego, ale zapłacisz najpierw kwotę do wysokości „ryzyka własnego” (więcej o ryzyku własnym w części „Ubezpieczenie zdrowotne”). Dzięki niektórym ubezpieczeniom nie trzeba opłacać kwoty ryzyka własnego.

Czy muszę mieć ubezpieczenie zdrowotne?

Osoby mieszkające lub pracujące w Holandii muszą posiadać ubezpieczenie zdrowotne. Jeśli nie wykupisz tego obowiązkowego ubezpieczenia, grozi Ci kara pieniężna.

Holenderskie ubezpieczenie zdrowotne nazywane jest ubezpieczeniem podstawowym. Jest ono takie samo dla wszystkich osób powyżej 18. roku życia, bez względu na płeć, wiek i stan zdrowia.

Można samodzielnie wykupić ubezpieczenie zdrowotne, ale często pracodawca wykupuje je w imieniu swoich pracowników.

Holenderskie władze co roku określają, jakie świadczenia będą refundowane z ubezpieczenia podstawowego.

Za dodatkową kwotę można wykupić także ubezpieczenie pokrywające inne koszty medyczne, np. leczenia stomatologicznego.

Z ustawowego podstawowego ubezpieczenia zdrowotnego refundowane są następujące świadczenia:

  • podstawowa opieka medyczna; w tym opieka świadczona przez lekarzy pierwszego kontaktu, lekarzy specjalistów i personel położniczy;
  • leczenie szpitalne;
  • opieka stomatologiczna do 18. roku życia;
  • opieka poporodowa, ale przy zastosowaniu udziału własnego;
  • pod określonymi warunkami terapie takie jak fizjoterapia, logopedia, ergoterapia i poradnictwo dietetyczne.

 

Tutaj można przeczytać, co nie jest objęte ubezpieczeniem podstawowym (w języku angielskim).

W Holandii działa prawie 40 podmiotów oferujących te ubezpieczenia. Możesz wybrać najbardziej odpowiednie dla siebie ubezpieczenie np. za pośrednictwem wyszukiwarki internetowej Zorgwijzer. Często to pracodawca wykupuje dla swoich pracowników ubezpieczenie zdrowotne.

Wszyscy ubezpieczyciele oferują takie samo ubezpieczenie podstawowe. Niektórzy z nich określają jednak, do których lekarzy specjalistów lub szpitali trzeba się zwrócić, aby uzyskać refundację leczenia.

Średnia miesięczna składka wynosi około 125 €.

Często możliwe jest wykupienie ubezpieczenia dodatkowego pokrywającego koszty opieki zdrowotnej, która nie jest refundowana z ubezpieczenia podstawowego, np. opieki stomatologicznej. Zakres ubezpieczenia i składka na ubezpieczenia dodatkowe mogą się różnić w zależności od ubezpieczyciela.

Aby zarejestrować się u ubezpieczyciela oferującego ubezpieczenie zdrowotne, trzeba posiadać numer ewidencyjno-fiskalny BSN. Jest on zazwyczaj wydawany przy zameldowaniu w gminie, w której zamierzasz zamieszkać.

Gdy mieszkasz lub pracujesz w Holandii, masz obowiązek wykupienia ubezpieczenia zdrowotnego u holenderskiego ubezpieczyciela. Również wtedy, gdy posiadasz już ubezpieczenie zdrowotne w swoim kraju pochodzenia.

Jeśli przebywasz w Holandii i nie masz tu jeszcze pracy, możesz korzystać z ubezpieczenia zdrowotnego wykupionego w rodzimym kraju. W tym celu należy uzyskać kartę EKUZ od ubezpieczyciela w swoim kraju.

Posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego jest obowiązkowe od chwili zameldowania się w holenderskiej gminie lub rozpoczęcia pracy u holenderskiego pracodawcy. Masz 4 miesiące na zawarcie ubezpieczenia zdrowotnego. Do tego czasu jesteś objęty/-a podstawowym pakietem ubezpieczenia zdrowotnego.

Jeśli w ciągu 4 miesięcy wykupisz ubezpieczenie, trzeba będzie zapłacić zaległe składki za te kilka pierwszych miesięcy, przez które było zapewnione ubezpieczenie zdrowotne.

Jeśli wykupisz ubezpieczenie zdrowotne po 4 miesiącach, będziesz płacić składki dopiero od tego momentu. Nie będziesz wówczas płacić składek z mocą wsteczną, ale nie otrzymasz również refundacji kosztów za opiekę zdrowotną, z której korzystałeś/-łaś w okresie przed wykupieniem ubezpieczenia.

Za podstawowe ubezpieczenie zdrowotne płaci się comiesięczną składkę, której wysokość zależy od rodzaju polisy i wybranej kwoty ryzyka własnego. Składka ta wyniesie około 125 € miesięcznie. Jeśli pracodawca wykupił dla Ciebie ubezpieczenie zdrowotne, będzie potrącał składki z Twojej pensji.

Za zarejestrowanych członków rodziny w wieku od 18 lat należy płacić osobną składkę.
Dzieci poniżej 18. roku życia są ubezpieczone bezpłatnie w ramach polisy ich rodzica(-ów), ale trzeba je zgłosić do objęcia ubezpieczeniem u swojego ubezpieczyciela. Noworodki należy zarejestrować do ubezpieczenia, zanim ukończą 4. miesiąc życia.

Wysokość składek różni się w zależności od ubezpieczyciela. Przy wyborze ubezpieczyciela warto porównać składki.
Obowiązek opłacania comiesięcznych składek przez Ciebie (lub Twojego pracodawcę) będzie trwał tak długo, jak długo będziesz objęty/-a ubezpieczeniem podstawowym, niezależnie od tego, czy będziesz korzystać ze świadczeń służby zdrowia, czy nie.

Pierwsze 385,- € (na rok 2021) kosztów za świadczenia objęte podstawowym ubezpieczeniem zdrowotnym zapłacisz we własnym zakresie. Kwota ta jest nazywana obowiązkowym ryzykiem własnym. Powyżej tej kwoty koszty będą już refundowane z ubezpieczenia.

Za konsultacje z lekarzem pierwszego kontaktu nie płaci się nic, tak więc nie ma też zastosowania ryzyko własne.

Niektóre polisy ubezpieczeniowe nie określają ryzyka własnego i udziału własnego. W takim przypadku nie ponosisz ich kosztów.

Obowiązkowe ryzyko własne jest stosowane dla osób od 18. roku życia. Nie dotyczy więc dzieci.
Kwotę ryzyka własnego płaci się niezależnie od opłacanej składki
i obowiązuje ona dla całego roku kalendarzowego (od 1 stycznia do 31 grudnia włącznie).
Zanim więc otrzymasz refundację świadczeń z ubezpieczenia podstawowego, należy najpierw w własnym zakresie zapłacić za otrzymane świadczenia kwotę do wysokości kwoty ryzyka własnego.

Jeśli masz niski dochód, możesz zawnioskować o dodatek do kosztów ubezpieczenia zdrowotnego (zorgtoeslag) w urzędzie skarbowym. Wówczas co miesiąc otrzymasz kwotę, dzięki której opłacisz część swoich kosztów opieki zdrowotnej. Niekiedy o dodatek ten może zawnioskować dla Ciebie pracodawca.

Dodatek do kosztów ubezpieczenia zdrowotnego można otrzymać tylko wtedy, gdy:

  • masz co najmniej 18 lat;
  • masz holenderskie ubezpieczenie zdrowotne;
  • Twoje dochody nie przekraczają określonej kwoty (próg w roku 2021 wynosi 30.918 € lub łącznie 39.972 €, jeśli masz partnera);
  • wartość Twojego majątku nie przekracza 117.107 € (lub łącznie 148.477 €, jeśli masz partnera);
  • masz holenderskie obywatelstwo lub ważne pozwolenie na pobyt.

Potrzebuję innej opieki zdrowotnej

Aby uzyskać opiekę innego lekarza lub podmiotu świadczącego opiekę zdrowotną, niekiedy wymagane jest uzyskanie skierowania od lekarza pierwszego kontaktu.

Jeśli będziesz potrzebować opieki stomatologa, możesz się do niego udać bez skierowania od lekarza pierwszego kontaktu. Trzeba jednak najpierw zapisać się u stomatologa.

Aby znaleźć lekarza stomatologa w swojej okolicy, możesz skorzystać z wyszukiwarki internetowej lub zrobić to za pośrednictwem tej strony internetowej. Można też poprosić kolegów z pracy lub pracodawcę o polecenie stomatologa.

Maksymalne stawki za leczenie stomatologiczne są ustalane przez Holenderski urząd ds. opieki zdrowotnej (Nederlandse Zorgautoriteit).

Holenderskie ubezpieczenie podstawowe nie zapewnia refundacji opieki stomatologicznej.

Często możliwe jest wykupienie ubezpieczenia dodatkowego pokrywającego koszty opieki stomatologicznej.

Jeśli będziesz potrzebować opieki lekarza ginekologa, musisz najpierw uzyskać skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu, który skieruje Cię do właściwego ginekologa.

Niezagrożone ciąże i zwykłe porody są prowadzone przez położną/położnego. Do lekarza ginekologa można się udać tylko w przypadku komplikacji.

W przypadku innych lekarzy specjalistów, takich jak neurolog, kardiolog, internista czy pediatra, również potrzebne jest skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu.

Także leczenie szpitalne wymaga uzyskania skierowania. W sytuacjach zagrożenia życia zadzwoń pod numer 112.

W przypadku problemów ze zdrowiem psychicznym należy najpierw udać się do swojego lekarza pierwszego kontaktu.

Leczeniem lżejszych dolegliwości psychicznych może się zająć lekarz rodzinny, często we współpracy z pielęgniarskim asystentem specjalizującym się w opiece w zakresie zdrowia psychicznego i leczenia uzależnień (Praktijkondersteuner GGZ). Lekarz rodzinny może też niekiedy zapewnić konsultację przez internet (e-health).

A jeśli potrzebna będzie bardziej specjalistyczna opieka, lekarz rodzinny może Cię skierować np. do psychologa lub psychoterapeuty.

Aby skorzystać z pomocy fizjoterapeuty, nie jest potrzebne skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu.
Holenderskie ubezpieczenie podstawowe nie zapewnia refundacji świadczeń fizjoterapeuty.

Jeśli myślisz, że występują u Ciebie problemy z układem ruchu, możesz od razu umówić się na wizytę u fizjoterapeuty.

Aby znaleźć fizjoterapeutę w swojej okolicy, możesz skorzystać z wyszukiwarki internetowej lub zrobić to za pośrednictwem tej strony internetowej. Możesz też poprosić kolegów z pracy lub pracodawcę o polecenie fizjoterapeuty.

Fizjoterapeuta jest świadczeniodawcą z dziedziny opieki zdrowotnej, który specjalizuje się w problemach związanych z postawą i ruchem ciała. Może on prowadzić leczenie mięśni i/lub stawów lub pomóc w ćwiczeniach wspierających organizm w naturalnym procesie regeneracji.

Pomaga pacjentom np. z urazami powstałymi w wyniku uprawiania sportu, problemami związanymi z pracą (postawą przy pracy), po drobnych wypadkach, takich jak upadek itp. lub po prostu osobom, które np. obudziły się z bólem karku lub ostrym bólem w dolnej części pleców.

Opieka pediatryczna (JGZ) to świadczenia z zakresu opieki zdrowotnej dla wszystkich dzieci do 18. roku życia. Jest bezpłatna.

Osoby świadczące tę opiekę doradzają rodzicom w zakresie opieki nad niemowlętami i małymi dziećmi. Przeprowadzają kontrole wzrostu i rozwoju dzieci oraz zapewniają porady na temat wychowania. Opieka pediatryczna zajmuje się również organizacją szczepień dzieci.

Jeśli mieszkasz w Holandii i jesteś w gminie zameldowany/-a razem z małymi dziećmi, placówka JGZ sama podejmie kontakt. Można również zapytać o to swojego lekarza pierwszego kontaktu lub samodzielnie skontaktować się z placówką opieki pediatrycznej, wyszukując „JGZ” w swojej miejscowości.

Noworodki:
Osoba świadcząca opiekę pediatryczną odwiedzi Cię kilkakrotnie w pierwszych tygodniach po porodzie.

Pobierze krew z pięty noworodka do badania przesiewowego i wykona badanie słuchu.
Omówi z Tobą również przebieg ciąży, poród, sytuację domową oraz ogólny stan matki i noworodka. Podczas tej wizyty można jej zadać wszelkie pytania.

Poradnia dziecięco-rodzinna:
W ciągu pierwszych czterech lat życia dziecka rodzice zostaną kilkakrotnie zaproszeni na wizytę w poradni dziecięco-rodzinnej (Consultatiebureau).
Omówiony zostanie ogólny rozwój dziecka, w tym:

  • ogólny stan zdrowia, wzrost i rozwój;
  • mowa, słuch, wzrok i ruch;
  • odżywianie;
  • wychowanie i sytuacja domowa.

Szczepienia ochronne:
Opieka pediatryczna realizuje także krajowy program szczepień ochronnych, który chroni dzieci przed chorobami zakaźnymi.
Kolejne szczepienia są wykonywane do 12. roku życia.

W okresie szkolnym:
W okresie uczęszczania do szkoły, rodzice będą wraz z dzieckiem kilkakrotnie zapraszani na kontrole stanu zdrowia i rozwoju dziecka.

Pacjenci w Holandii mają dostęp do programu profilaktycznej opieki zdrowotnej. Po zameldowaniu w holenderskiej gminie, mieszkańcy są automatycznie objęci tym programem.
Większość badań i następujących po nich terapii jest refundowanych z ubezpieczenia podstawowego.

Co obejmuje ten program?

Podczas ciąży i po porodzie
Można skorzystać z programów badań przesiewowych. Niektóre z nich są wykonywane w czasie ciąży, a inne po urodzeniu dziecka. Więcej informacji podano na tej stronie internetowej (link do lekarza pediatry).
Dzieci są poddawane badaniom kontrolnym i szczepieniom od narodzin do 12 roku życia.

Badania przesiewowe ludności
Dostępne są również powszechne programy badań przesiewowych ludności pod kątem chorób takich jak rak piersi, szyjki macicy i jelita grubego. Otrzymasz na nie zaproszenie i są one wykonywane u lekarza pierwszego kontaktu lub w publicznej placówce opieki zdrowotnej. Wraz z zaproszeniem otrzymasz informacje na temat celu i przebiegu badania.

Uczestnictwo jest dobrowolne, więc jeśli nie zechcesz brać w nich udziału, możesz odesłać zaproszenie.

Programy dla osób z podwyższonym ryzykiem
Istnieje również możliwość skorzystania z badań przesiewowych dla osób, które są narażone na zachorowanie na określone choroby, takie jak choroby układu krążenia, choroby płuc lub choroby przenoszone drogą płciową.

Osobom, u których występuje podwyższone ryzyko ciężkiego przebiegu grypy, oferowana jest bezpłatna szczepionka przeciw grypie.

Opieka lekarzy specjalistów takich jak ginekolog czy internista jest pokrywana z ubezpieczenia podstawowego, o ile zostanie wystawione skierowanie przez lekarza pierwszego kontaktu. Dotyczy to również opieki świadczonej przez psychologa.

Holenderskie ubezpieczenie podstawowe nie zapewnia jednak refundacji świadczeń stomatologa i fizjoterapeuty. Trzeba za nie zapłacić samemu. Można też w tym celu wykupić ubezpieczenie dodatkowe.

Niekiedy świadczenia medyczne są bezpłatne, jak np. opieka pediatryczna.

Umawiając się na wizytę zapytaj lekarza o jej koszt lub skontaktuj się z ubezpieczycielem, aby dowiedzieć się, czy dane leczenie jest refundowane.

Potrzebuję leków

Leki są dostępne w aptekach, drogeriach i supermarketach.

Od rodzaju leku zależy, czy można go kupić bez recepty, czy też potrzebna jest recepta od lekarza.

Leki na receptę – w aptece:
W przypadku leków wydawanych na receptę, takich jak antybiotyki, potrzebna jest recepta od lekarza. Są one wydawane przez farmaceutę, który może udzielić pacjentowi instrukcji.

Leki bez recepty – w drogerii lub supermarkecie:
Leki dostępne bez recepty, takie jak środki przeciwbólowe, krople na kaszel, tabletki na ból gardła, maści na skórę, środki hamujące wydzielanie kwasów w żołądku lub leki przeciwhistaminowe na katar sienny można kupić bez recepty w drogerii (Etos, Kruidvat, DA) lub w supermarkecie.

Kupowanie leków przez internet:
Jeśli zechcesz zamówić leki przez internet, lepiej kupić je u uznanego dostawcy. Tylko wtedy można mieć pewność, że będą bezpieczne.

Na niektóre leki potrzebna jest recepta. Można ją uzyskać u lekarza (pierwszego kontaktu).

Może się zdarzyć, że Twój lekarz uzna, że lek nie jest potrzebny i zaufa w zdolność organizmu do samoleczenia.

Jeśli zażywasz leki na chorobę przewlekłą, np. w związku z cukrzycą, wysokim ciśnieniem krwi, problemami z sercem lub schorzeniami psychicznymi, należy skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu. Może on wydać recepty cykliczne na Twoje leki i będzie dalej monitorował chorobę.

Może się zdarzyć, że w leczeniu będą potrzebne antybiotyki, które są przepisywane przez lekarza pierwszego kontaktu.

Wiele chorób jest jednak wywoływanych przez wirusy i wówczas antybiotyki są bezużyteczne. Ponadto zabijają one również pożyteczne bakterie w organizmie i osłabiają system odpornościowy.

Dlatego w Holandii lekarze są ostrożni w przepisywaniu antybiotyków.

Jeśli wykupisz lek na receptę w aptece, koszt leku jest zazwyczaj refundowany przez ubezpieczyciela. Obowiązuje jednak kwota ryzyka własnego.

Za niektóre leki na receptę trzeba dopłacić. Jest to tak zwany „udział własny” (eigen bijdrage). Udział własny płaci się również wtedy, gdy dostępny jest tańszy lek, który można przyjmować zamiast przepisanego (można zapytać, czy tańszy odpowiednik leku również się nadaje).
Kwota udziału własnego to maksymalnie 250 € na rok.

Niektóre polisy ubezpieczeniowe nie określają ryzyka własnego i udziału własnego. W takim przypadku nie ponosisz ich kosztów.

Niektóre leki, takie jak środki przeciwbólowe, maści na skórę czy syrop na kaszel, nie są refundowane i można je kupić samodzielnie w drogerii. Leki sprzedawane pod marką własną sklepów są często tańsze.

Co muszę zrobić po przyjeździe do Holandii?

Aby uzyskać dostęp do holenderskiej opieki zdrowotnej, należy podjąć kilka kroków. Spytaj swojego pracodawcę, co już dla Ciebie zorganizował.

Gmina nada wówczas Tobie i członkom rodziny numer BSN (numer ewidencyjno-fiskalny). Niekiedy do uzyskania numeru BSN może być najpierw potrzebne pozwolenie na pobyt (może w tym pomóc pracodawca).

DigiD to rodzaj podpisu elektronicznego, który jest konieczny w kontaktach m.in. z urzędami gmin, urzędem podatkowym (Belastingdienst) czy niektórymi towarzystwami ubezpieczeniowymi (zorgverzekeraars) i świadczeniodawcami medycznymi.

Zapytaj swojego pracodawcę, czy potrzebujesz ektronicznego podpisu DigiD.

Wykup ubezpieczenie zdrowotne dla siebie i członków rodziny.
W większości przypadków masz obowiązek wykupienia holenderskiego ubezpieczenia zdrowotnego. Potrzebujesz do tego numeru BSN.
Jeśli nie jesteś ubezpieczony/ubezpieczona przez pracodawcę, w większości przypadków potrzebny będzie holenderski adres i rachunek bankowy.

Jeżeli zamierzasz mieszkać przez dłuższy czas w tym samym miejscu, najlepiej zapisać się u lekarza pierwszego kontaktu w najbliższej okolicy. Aby się u niego zapisać, potrzebujesz ważnego ubezpieczenia zdrowotnego i numeru BSN.

Należy do najlepszych na świecie, ale niektóre kwestie mogą być zorganizowane w inny sposób niż w rodzimym kraju. Nasz informator pomoże lepiej poznać holenderski system opieki zdrowotnej.

Pamiętaj, że jeśli nie ma miejsca nagłe zdarzenie z zagrożeniem życia, nie można od razu udać się do szpitala lub do specjalisty bez skierowania od lekarza pierwszego kontaktu.

W przypadkach zagrożenia życia należy najpierw zadzwonić pod numer 112.

Covid-19

Tutaj znajdziesz i usłyszysz wszystkie informacje na temat pandemii Covid-19 https://corona.steffie.nl/pl/
https://www.rodekruis.nl/polish/

Więcej oficjalnych informacji na temat COVID-19 można znaleźć na stronach:

Dla wszystkich

  • Często i dokładnie myj ręce.
  • Utrzymuj odległość 1,5 metra od innych osób. Spotykaj się z jak najmniejszą liczbą osób.
  • W razie dolegliwości zostań w domu i natychmiast wykonaj test.

Jeśli masz koronawirusa, zgłoszenie tego jest obowiązkowe. Zadzwoń pod numer 0800-1351.

W razie wystąpienia objawów przeziębienia (zatkany nos, ból gardła, kaszel) należy podjąć następujące działania:

  • Wykonaj test.
    Na test można umówić się na stronie internetowej: coronatest.nl lub pod numerem telefonu 0800-1202.
    Za pośrednictwem strony internetowej lub przez telefon zostaną Ci zadane pytania. Następnie można umówić się na wykonanie testu.
    Potrzebny jest przy tym numer BSN (numer ewidencyjno-fiskalny). Wyniki testu otrzymasz w ciągu 48 godzin.
  • Pozostań w domu.
  • Przeczekaj objawy.
    Nie wolno wychodzić na zakupy ani przyjmować gości. Poproś innych, aby przynieśli zakupy spożywcze lub zlecili ich dostarczenie do domu.
    Te same zasady dotyczą domowników, u których nie występują objawy.
  • Jeśli przez 24 godziny nie wystąpią już żadne objawy, można wyjść na zewnątrz.

Kiedy należy zadzwonić do lekarza?
Należy zadzwonić do lekarza pierwszego kontaktu lub wezwać pogotowie ratunkowe, gdy zajdzie jedna lub więcej z poniższych sytuacji:

  • objawy choroby nasilają się od kilku dni;
  • masz coraz większe trudności z oddychaniem (np. podczas chodzenia);
  • jesteś coraz bardziej zdezorientowany/-a;
  • od ponad 3 dni utrzymuje się gorączka;
  • masz ponad 70 lat, cierpisz na chorobę przewlekłą lub masz osłabiony układ odpornościowy ORAZ masz gorączkę.

NIE IDŹ do lekarza pierwszego kontaktu, na pogotowie ratunkowe lub do szpitala. Może to spowodować zakażenie innych osób.

W nagłych przypadkach zagrożenia życia należy zawsze dzwonić pod numer 112.

Mam pytanie

Jeśli chcesz się z nami skontaktować, masz pytania lub potrzebujesz dalszych informacji, wypełnij ten formularz.

Jak oceniasz informacje zawarte na tej stronie?